വയനാടിന്റെ മണ്ണിൽനിന്ന് ഉയരുന്ന രോദനങ്ങൾക്ക് എന്നാണ് അറുതിയുണ്ടാവുക? ‘ജില്ലാ ആശുപത്രി’ എന്ന ബോർഡ് മാറ്റി ‘ഗവൺമെന്റ് മെഡിക്കൽ കോളേജ്’ എന്ന് വലിയ അക്ഷരങ്ങളിൽ എഴുതിവെച്ചപ്പോൾ വയനാട്ടുകാർ പ്രത്യാശിച്ചിരുന്നു—ഇനി ചികിത്സയ്ക്കായി ചുരം ഇറങ്ങേണ്ടി വരില്ലെന്ന്. എന്നാൽ വർഷങ്ങൾ പിന്നിടുമ്പോഴും ആ വലിയ ബോർഡിന് പിന്നിൽ ശൂന്യത മാത്രമാണ് ബാക്കിയാകുന്നത്.
ഒരു ബോർഡ് മാറ്റിയതുകൊണ്ട് മാത്രം ഒരു ആശുപത്രി മെഡിക്കൽ കോളേജ് ആകില്ലെന്ന് അധികൃതർ എന്ന് മനസ്സിലാക്കും? വിദഗ്ധ ഡോക്ടർമാരുടെ അഭാവവും, ആധുനിക സജ്ജീകരണങ്ങളുടെ കുറവും ഇന്നും ഈ സ്ഥാപനത്തെ തളർത്തുന്നു. ഓരോ തവണയും ഇവിടെ എത്തുന്ന രോഗികൾക്ക് ലഭിക്കുന്നത് മെച്ചപ്പെട്ട ചികിത്സയല്ല, മറിച്ച് കോഴിക്കോട് മെഡിക്കൽ കോളേജിലേക്കോ മറ്റ് സ്വകാര്യ ആശുപത്രികളിലേക്കോ ഉള്ള ‘റഫറൽ’ ചീട്ടുകൾ മാത്രമാണ്.
സമയത്തിന് ചികിത്സ ലഭിക്കാതെ ചുരം പാതകളിൽ വെച്ച് അവസാനശ്വാസം വലിച്ചവരുടെ കണക്കുകൾ അധികൃതർക്ക് വെറും അക്കങ്ങൾ മാത്രമായിരിക്കാം. പക്ഷേ, പ്രിയപ്പെട്ടവർ നഷ്ടപ്പെട്ട കുടുംബങ്ങൾക്ക് അത് തീരാത്ത വേദനയാണ്. അത്യാധുനിക ഐ.സി.യു സൗകര്യങ്ങളോ, കാർഡിയോളജി ഉൾപ്പെടെയുള്ള സ്പെഷ്യലൈസ്ഡ് വിഭാഗങ്ങളോ ഇല്ലാത്തതിനാൽ, മിനിറ്റുകൾക്കുള്ളിൽ ലഭിക്കേണ്ട ചികിത്സയ്ക്കായി മണിക്കൂറുകൾ യാത്ര ചെയ്യേണ്ടി വരുന്ന ഗതികേടിലാണ് ഇന്നും വയനാട്ടുകാർ.
ഭരണകൂടത്തിന്റെ അവഗണനയുടെ ഇരകളാകുന്നത് പാവപ്പെട്ട തോട്ടം തൊഴിലാളികളും ആദിവാസി വിഭാഗങ്ങളും ഉൾപ്പെടുന്ന സാധാരണക്കാരാണ്. അവർക്ക് രോഗം വന്നാൽ പോകാൻ ഒരിടമില്ല. സ്വന്തം ജില്ലയിൽ ഒരു മെഡിക്കൽ കോളേജ് ഉണ്ടായിട്ടും ചികിത്സ കിട്ടാതെ മരിക്കേണ്ടി വരുന്നത് ഒരു പരിഷ്കൃത സമൂഹത്തിന് തന്നെ അപമാനമാണ്.
ഇനി എത്ര ജീവനുകൾ കൂടി ഈ ചുരങ്ങളിൽ ഹോമിക്കപ്പെടണം?
അധികൃതർ കണ്ണുതുറക്കണം.ബോർഡിലെ അക്ഷരങ്ങൾക്കപ്പുറം, അത്യാധുനിക സൗകര്യങ്ങളുള്ള, ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ ശേഷിയുള്ള ഒരു യഥാർത്ഥ മെഡിക്കൽ കോളേജായി ഇത് മാറണം. വയനാടിന്റെ ആരോഗ്യത്തിന് കാവലാകേണ്ടവർ ഇനിയും ഉറക്കം നടിക്കരുത്.

